Stres

Leki w tabeli zostały podzielone na trzy grupy w zależności od przewagi działania GABA-ergicznego lub antyglutaminergicznego w oparciu o badania teoretyczne. Zgodnie z modelem zaproponowanym przez Kettera leki o najsilniejszym działaniu GABA-ergicznym powinny charakteryzować najsilniejszym działaniem sedatywnym i powodować najwięcej zaburzeń poznawczych i zaburzeń psychotycznych. Z kolei leki z przewagą działania antyglutaminergicznego powinny mieć działanie pobudzające i powodować większą ilość zaburzeń lękowych oraz manii. 10. Zebranie uniwersalnych danych statystycznych pozwalających na porównanie ze sobą poszczególnych leków p/padaczkowych napotyka na szereg trudności natury metodologicznej.

Psychozę alternatywną obserwowano również w trakcie leczenia lamotryginą, gabapentyną oraz felbamatem. 8. Leki przeciwpadaczkowe mają zróżnicowane i wielokierunkowe, często nie do końca poznane mechanizmy działania. W 1999r. Ketter zaproponował podział leków p/padaczkowych ze względu na ich profil psychofarmakologiczny na dwie grupy. Pierwsza grupa to leki z dominującym działaniem GABA-ergicznym; posiadają profil uspokajający mogą wywoływać męczliwość, spowolnienie psychoruchowe, zwiększenie masy ciała, mają działanie anksjolityczne, pro-psychotyczne i potencjał hamowania manii.

Mimo to pacjenci ci w dalszym ciągu obciążeni są większym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychicznych niż reszta populacji. 2. Zaburzenia psychiczne będące następstwem leczenia lekami p/padaczkowymi zasługują na szczególną uwagę z dwóch powodów: - po pierwsze – lek p/padaczkowy może być najłatwiej modyfikowalnym czynnikiem ryzyka wystąpienia zaburzeń psychicznych u pacjenta z padaczką - po drugie – wystąpienie zaburzeń psychicznych pogarsza współpracę pacjenta oraz zmniejsza systematyczność pobierania leków, co może pogorszyć kontrolę na napadami Właściwie każdy lek p/padaczkowy może wywoływać psychiatryczne objawy uboczne i duże znaczenie odgrywa indywidualna, osobnicza skłonność do ich występowania z jednej strony spowodowana obciążeniami niezwiązanymi bezpośrednio z padaczką takimi jak predyspozycje genetyczne, obciążenie chorobami psychicznymi w rodzinie, występowaniem zaburzeń psychicznych przed zachorowaniem na padaczkę, czy też obciążeniami psychospołecznymi takimi jak negatywny stosunek społeczeństwa do chorego na padaczkę, uczucie napiętnowania, niski status socjoekonomiczny czy ograniczenia w wyborze zawodu. Z drugiej strony istotną rolę odgrywają obciążenia związane bezpośrednio z chorobą podstawową, z padaczką, takie jak długość trwania choroby, częstość i ciężkość napadów czy typ zespołu padaczkowego. 3. Psychiatryczne objawy uboczne leków p/padaczkowych można podzielić na 4 grupy: Pierwsza grupa - zaburzenia psychotyczne obejmują szeroki zakres objawów od prostych halucynacji do psychoz shizofrenopodobnych - zaburzenia afektywne to najczęściej dystymia i depresja, rzadko choroba afektywna dwubiegunowa czy mania, bardzo rzadko obserwuje się przełączenie obecnej wcześniej choroby afektywnej dwubiegunowej w typ rapid-cycling - zaburzenia poznawcze i zaburzenia zachowania – to najczęstsze psychiatryczne objawy uboczne obejmujące spowolnienie psycho-ruchowe, zachowania agresywne i lęk Czwarta grupa - to występujące rzadko encefalopatie polekowe, w których zaburzenia psychiczne są tylko Stres szerszego zespołu objawów 4. Wspólnymi czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych i zaburzeń afektywnych jako objawów ubocznych leków przeciwpadaczkowych jest dłuższy czas trwania padaczki, większa częstość i ciężkość napadów, przebycie napadów gromadnych lub stanu padaczkowego, występowanie drgawek gorączkowych w dzieciństwie, choroby psychiczne w rodzinie, obciążenia środowiskowe (dla zaburzeń psychotycznych to ostry stres, dla zaburzeń afektywnych, szczególnie depresji to przewlekłe obciążenia psychiczne) oraz padaczka płata skroniowego. dywan Doboszka asfaltowa jasno stwierdza kolorowe harmonogramy.